Wegdromen in je zetel met neoklassieke muziek

De neoklassieke muziek waait sinds een aantal decennia als een frisse wind doorheen het muzieklandschap. Meer en meer componisten weigeren om nog de virtuoze of complexe muziek te schrijven die de luisteraars vol spanning tot op het puntje van hun stoel zou moeten duwen. De neoklassiek biedt als tegengewicht een zoektocht naar diepgang, naar sacraliteit, naar een ervaring die het publiek van puur genot comfortabel achterover doet leunen. Wat doet die muziek met ons? Waarom klinkt die muziek zo vertrouwd in onze oren? Van aan de piano vertelt Waldo Geuns je er alles over en brengt hij je in hogere sferen met de pianomuziek van Erik Satie, Arvo Pärt, Philip Glass of Max Richter.

Muziek:

  • Erik Satie, Gymnopédie, nr.1
  • Ludwig van Beethoven, uit Sonate nr. 14 in cis, op. 27 nr. 2, “Mondscheinsonate” : deel 1
  • Arvo Pärt, Für Alina
  • Michael Nyman, uit The Piano: The Heart Asks Pleasure First
  • Philip Glass, Étude nr. 5
  • Ludovico Einaudi, Elegy for the Arctic
  • Max Richter, Infra 3